شوراى پنجاب ، او به عنوان يك چهرهء مهم سياسى كه افكار و برنامه‌هاى انكارناپذيرى را ارائه داده است ، شناخته شود . او در ژانويهء 1929 در سفرى به جنوب هند ، با ارائهء چندين سخنرانى ، به بيان نظرات خود پرداخت . وى در سال 1933 به دعوت نادرشاه ، پادشاه افغانستان ، به اين كشور رفت . پس از بازگشت اقبال از افغانستان ، دانشگاه پنجاب در تاريخ چهارم دسامبر 1933 به وى دكتراى افتخارى داد . از اقبال لاهورى آثار و ديوان‌هاى شعرى متعددى به فارسى و اردو بر جاى مانده كه از آن جمله است : - آثار فارسى و ديوان‌هاى اشعار او : 1 - يادداشت‌هاى پراكنده : ( اولين اثر اقبال پس از بازگشت از اروپا ) 2 - اسرار خودى : شامل حدود 870 بيت . 3 - رموز بيخودى : 840 بيت . 4 - پيام مشرق : اقبال اين اشعار را در پاسخ به « ديوان غربى » گوته ، شاعر و متفكر آلمانى سروده است . 5 - زبور عجم : اين اثر داراى 4 بخش : راز و نياز با آفريدگار ، افكار انسان دربارهء انسان ، گلشن راز جديد و بندگىنامه است . 6 - احياى فكر دينى و اسلام : ( مجموعه‌اى از سخنرانىهاىاقبال ) 7 - جاويدنامه : اين كتاب كه اقبال ، آن را « كمدى الهى » آسيا ناميده بود ، در حدود 2000 بيت دارد . 8 - مسافر : اقبال پس از بازگشت از سفر افغانستان ، يافته‌هاى خود را در اين مثنوى كوتاه منتشر نمود .